Dostoyevski Gogol’un Palto hikayesine gönderme yaparak, “Hepimiz Gogol’un Palto’sunun cebinden çıktık,” demişti.
Hikâyenin kahramanı Akaki Akakiyeviç sıradan bir devlet memurudur. Onca sıkıntı içinde yaşarken aldığı paltosunu çaldırmıştır.
Ve “sıradan insanın” dramını mizahi bir dille anlatmıştır Gogol.
Mehmet Kum’un hikâyesini anlattığı kişiler de bizim yerli Akaki Akakiyeviç’imizdirler.
Mehmet Kum, doktor olmasının yanında aynı zamanda ülkesinin sorunlarına karşı duyarlı olan bir aydındır.
Muayenehanesi hem bir kitaplık, hem de bir oyuncakçı dükkânıdır. Yoksul hastalarının çocukları ellerinde bir kitap ya da bir oyuncakla çıkar onun muayenehanesinden.
Ve “Kardelenleri” vardır yazar Mehmet Kum’un.
Defter kalem olur, Işık olur, yol gösterir onlara. Okumaları ve kurtulmaları için hayatını adamıştır onlara.
Hikâyelerinde toplumsal sorunları “sloganvari bir dille” anlatmaz.
Ama hikâyeleri okurken bizi ülkemizin sorunları ile yüzleştirir.
Ve Mehmet Kum hâlâ bulamadığı kayıp Kürt kızı Jiyan’ın izini arıyor, yoksul halkın derdine deva olup reçete yazarken.
Bizleri Beritan’ların kaderini değiştirmeye çağırıyor “Beritan” ve “Ah Jiyan” adlı hikâyelerinde.
Ve Mehmet Kum Tamahkâr Köyü’nün “küçelerinde” gezintiye çağırıyor okurları.
Hasan Çatak
