Yol ver Aras

“Ah Aras… Hüzünle akan Aras…”

Bir çocuğun hafızasına kazınan birkaç kelime vardı:
“O tay…”
“İrevan…”
“Şöllü Mehmandar…”
“Nebi Uşağı…”

Yıllar geçtikçe bu kelimeler, kaybolan bir dünyanın kapısını araladı.

Elinizdeki eser, İbrahim Akyüz’ün çocukluğundan başlayıp ömrünün sonuna kadar taşıdığı ayrılık acısını, ailesini peş peşe kaybettiği yılları, ruh sağlığı için verdiği uzun mücadeleyi ve yeniden kurduğu hayatı anlatırken; aynı zamanda Aras’ın ötesinde kalan ata yurdunun da sessiz tarihini gün yüzüne çıkarıyor.

Bu kitap; göçü, aileyi, sadakati, vefayı, umudu ve insan ruhunun en karanlık gecelerden bile yeniden doğabileceğini anlatan gerçek bir hayat hikâyesidir.

Bazı insanlar memleketlerinden ayrılır.
Bazıları ise ömürleri boyunca memleketlerini yüreklerinde taşırlar.

Yazar Hakkında: ALLAHVERDİ AKYÜZ

1956 yılında Iğdır’da doğdum. İlkokul, ortaokul ve li­seyi Iğdır’da okudum. 1977 yılında Erzincan Eğitim Ensti­tüsünü kazanarak 1979 yılında mezun oldum. 1980 yılında Erzincan, Çayırlı ilçesinin Cennetpınar köyünde sınıf öğ­retmeni olarak göreve başladım. Dört yıl bu köyde, on yıl Iğdır’ın köylerinde olmak üzere on dört yıl köyde çalıştım. Daha sonra Iğdır merkezde 25 yıl sınıf öğretmenliği yaptık­tan sonra 2019 yılında emekli oldum.

Çocuk yaşlardan itibaren, babamın doğduğu ata yur­dundan, bir gece vakti her şeyini geride bırakarak ayrılması­nı, yeni vatanda zorlu hayat mücadelesinin hikâyesini, bana ve kardeşlerime gözyaşları ile anlatmasını ve bunların zihin dünyama kaydedilişini yaşadım.

Ortaokul yıllarımdan itibaren dükkânımızın yanında Halk Kütüphanesi bulunması ve sevecen müdürünün yakın ilgisi ile kitaplarla hep iç içe oldum ve o yaşımda kişiliğime olumlu etkiler yapan kitaplar okudum. O yıllardan itibaren duygusal yönüm açığa çıktı ve okuduğum kitapların etkisiy­le küçük küçük şiirler yazmaya başladım. Lise ve öğretmen­lik yıllarımda şiir yazma çalışmalarım devam etti.

Okul ortamı ve öğrencilerin temiz, samimi davranışla­rı, bende oluşan yoğun duyguları şiir mısraları ve dörtlük­ler olarak kâğıda dökmemi sağladı. Ayrıca babamın çocuk­luk yıllarımdan itibaren zihin dünyama yerleştirdiği vatan hasreti, Şöllü Mehmandar köyündeki çocukluk ve gençlik hikâyeleri, Aras Nehri’ne yüzünü dönüp gurbet acısını için­de yaşaması gibi duygular yine şiir dünyamı besleyen kay­naklardı. Lakin şiir kitabı çıkarmayı hayal ederken bir anda gelişen durumla, önce babamın hikâyesini kalıcı bir eser hâline getirip kitaplaştırmayı, şiirlerimi ise daha sonraki bir çalışmayla sonuçlandırıp kitap çıkarmayı uygun buldum.